istedigim yerdeydim, olmam gereken kadar ben, içimde tukenen bir beden. biraz goz yasi az gulumseyis, tuhaf bir yemek tarifi gibi olmustu içim disim. mutlu olmanin kendin kavraminin yittigi noktalarda tuketmistim kendimi bazen, bazen son otobusun kalkis saatinden habersiz bir durakta beklemek gibiydim. aptal benzetmelerin vazgecilmez kahramani oldum.
dedim ya tam yerine geldim, tam yerinde tukendim…
Tarih: 05 Ocak 2009 | Etiketler: geldim, yazı | Toplam 511 kez okunmuş |
umutavci.com © 2008 | Tasarım: Umut AVCI | Kodlama: Yakuter | Altyapı: Wordpress | Gizlilik Anlaşması