özlemle baslamak bir gune, aynada gulumsemek kendine, sebepsizcesine mutlu olmak nasil bisey?nasil bisey; aynada gordugun seni yansitirmi, içindeki birseyleri yada. aynada ardini görebimek belkide özlenilen. kendinden uzaklasisini izlemek. belkide ozlemek yalniz kaldigini gormektir.

kavusulamayana duyulan hislermidir sadece özlemek? gun geceyi özler mi, gece ise gunu? gunes neden bir yuzunu aydinlatir dunyanin, yada neden acar bir kardelen ölecegini bile bile yuzunu cevirme cabasindadir gunese. yuzunu geceye cevirmek daha kolay degilmidir aslinda…

sen hiç içine baktinmi sebepsiz yere. yaptiklarina utanc duymak kolaydirda yapmadiklarin için utanc duydun mu hic? yarin ozlemi ile yandin mi hic, yada hiç yarinsiz kalmak istedin mi?

özlemek, dusunmek midir? kim bilir belki dusunmesen ozlemessinde bile belki. ve tam burada yine belkiler sarmaya baslamisken her yanini bir yanin soru isareti diger yanin koca bir unlemken dumduz ve bir tek kendin olmayi ozlermi insan?

hadi ben beceremiyorum, bilmiyorum ben bunu. sen anlat, tuketirken kendimi hadi bana bir parcada olsa anlam kat…

Tarih: 05 Ocak 2009 | Etiketler: hayat, özlemek, yazı | Toplam 759 kez okunmuş |